Dante İlahi Komedya Araf 2.Kanto Özet
Araf (Purgatorio) - 2. Kanto, Cehennem’in o boğucu ve karanlık atmosferinden sonra, ruhun özgürleşme yolculuğunun gerçek anlamda başladığı, ışık ve müzik dolu bir bölümdür. Dante ve Virgilius, Araf Dağı’nın kıyısında güneşin doğuşunu izlerken, mucizevi bir varışa tanıklık ederler.
İşte bu kantonun detaylı ve durak durak özeti:
1. Şafak ve Yaklaşan Işık
Kanto, Dante’nin o meşhur astronomik betimlemelerinden biriyle başlar. Kudüs’te gece yarısıyken, Araf’ta güneş doğmaktadır. Dante, denizin ufkunda, Mars gezegeninin kızıllığını andıran ama ondan çok daha hızlı yaklaşan beyaz ve parlak bir ışık fark eder.
Işık yaklaştıkça iki yanında beyaz kanatlar belirir. Bu, ilahi bir elçidir.
2. Göksel Dümenci (Melek)
Gelen, bir meleğin yönettiği, ne küreğe ne de yelkene ihtiyaç duyan, sadece meleğin kanatlarıyla hareket eden mucizevi derecede hafif ve hızlı bir teknedir.
Yolcular: Teknenin içinde yüzden fazla ruh vardır. Hep bir ağızdan Mezmur 114’ü ("In exitu Israel de Aegypto" - İsrail Mısır'dan çıktığında) söylemektedirler.
Sembolizm: Bu ilahi şarkı, ruhun günahın esaretinden (Mısır) kurtulup özgürlüğe (Vaat Edilmiş Topraklar/Araf) gidişini temsil eder.
Melek, ruhları kıyıya bıraktıktan sonra üzerine bir haç çıkarır ve geldiği hızla gözden kaybolur.
3. Ruhların Şaşkınlığı ve Dante’nin Fark Edilmesi
Yeni gelen ruhlar, buranın neresi olduğunu bilmedikleri için şaşkındır. Virgilius ve Dante’den yolu sormalarını isterler. Ancak ruhlar, Dante’nin nefes aldığını ve gölgesinin olduğunu fark edince (yani onun canlı olduğunu anlayınca) hayretler içinde kalırlar; neredeyse buraya neden geldiklerini unutacak kadar şaşırırlar.
4. Casella ile Karşılaşma ve Başarısız Kucaklaşma
Ruhların arasından biri büyük bir sevgiyle öne çıkar ve Dante’ye sarılmak ister. Dante de ona karşılık verir, ancak üç kez kollarını dolamasına rağmen elleri havada kalır; çünkü karşısındaki bir gölgedir (ruh), kendisi ise etten kemiktendir.
Kimdir bu?: Bu, Dante’nin hayattayken çok sevdiği bir müzisyen ve besteci olan Casella'dır.
Dante'nin Sorusu: Dante, Casella’ya neden bu kadar geç geldiğini sorar (Casella bir süre önce ölmüştür). Casella, meleğin ruhları dilediği zaman aldığını ama son dönemdeki "Büyük Af" (1300 Jübilesi) sayesinde Tiber Nehri ağzından kolayca alındığını anlatır.
5. "Zihnimizde Konuşan Aşk"
Dante, Cehennem yolculuğunun yorgunluğunu ve ruhundaki ağırlığı atmak için Casella’dan o meşhur tatlı sesiyle bir şarkı söylemesini rica eder.
Casella, Dante’nin kendi yazdığı bir şiiri ("Amor che ne la mente mi ragiona") besteleyerek söylemeye başlar. O kadar güzel söyler ki, Dante, Virgilius ve oradaki tüm ruhlar büyülenmiş gibi, her şeyi unutarak müziğe teslim olurlar.
6. Cato’nun Azarı: "Koşun Dağa!"
Bu huzur dolu an, Araf’ın bekçisi Cato’nun sert çıkışıyla bozulur. Cato, ruhları gevşeklik ve ihmalkarlıkla suçlar:
"Bu ne yavaşlık, ey uyuşuk ruhlar! Sizi Tanrı’yı görmekten alıkoyan o eski deriyi (günahı) soymanız için dağa koşun!"
Tıpkı yemlenen güvercinlerin aniden ürkütülmesi gibi, ruhlar şarkıyı bırakıp hemen dağın yamacına doğru kaçışırlar. Dante ve Virgilius da aynı hızla dağa yönelirler.
Yorumlar
Yorum Gönder