Dante İlahi Komedya 31.Kanto Özet
31. Kanto, Sekizinci Daire’nin (Malebolge) o gürültülü ve hastalıklı atmosferinden çıkıp, Cehennem’in en derin ve en soğuk noktasına, yani Dokuzuncu Daire’ye geçişin kilit noktasıdır. Bu kanto, devasa boyutların, mitolojik figürlerin ve dilin yitirildiği bir sessizliğin hakim olduğu Devler Kuyusu’nda geçer.
İşte bu görkemli kantonun dönüm noktaları:
1. Kule Sanılan Devler
Dante ve Virgilius, Sekizinci Daire’nin son hendeğinden uzaklaşırken, koyu bir sisin içinde uzaktan devasa kuleler gördüğünü sanır. Dante, Virgilius’a "Usta, bu hangi şehir?" diye sorar.
Gerçek: Virgilius onu düzeltir: "Bunlar kule değil, devler." Göz yanılması geçince Dante, bu devlerin göbeklerine kadar kuyunun içine gömülmüş, sadece üst gövdelerinin dışarıda olduğunu fark eder.
Benzetme: Dante, bu devlerin görünüşünü Monteriggioni Kalesi’nin kulelerine benzetir. Bu devler, Tanrı’ya veya tanrılara başkaldıran kibri ve saf gücü simgeler.
2. Nemrut ve Dilin Çöküşü
Dante’nin karşılaştığı ilk dev, Babil Kulesi’nin mimarı Nemrut’tur.
Ceza: Nemrut, boynunda devasa bir boru (avcı borusu) taşır. Ağzından çıkan tek şey ise kimsenin anlamadığı anlamsız bir cümledir:
"Raphèl maì amècche zabì almì"
Sembolizm: Hayattayken insanların dilini karıştırdığı (Babil Kulesi efsanesi) için, burada ebediyen ne başkasını anlayabilir ne de kendisi anlaşılabilir. Virgilius onu "Kendi borunla oyna, aptal ruh!" diyerek aşağılar.
3. Zincirlenmiş Devler: Ephialtes ve Briareus
İkili ilerledikçe, Olimpos tanrılarına savaş açan mitolojik devlerle karşılaşırlar.
Ephialtes: Tanrılara saldırdığı o devasa kollarının her biri beşer kez zincirlenmiştir. Bir zamanlar dünyayı sarsan bu kollar, şimdi tamamen hareketsizdir.
Briareus: Dante onu görmek istese de Virgilius onun çok daha korkunç ve vahşi göründüğünü söyleyerek geçiştirir.
4. Antaeus: Cehennem’in "Asansörü"
Nihayet, diğerlerinin aksine zincirlenmemiş olan dev Antaeus’un yanına varırlar. Antaeus, tanrılara karşı isyana katılmadığı için özgür bırakılmıştır.
Geçiş: Virgilius, Antaeus’un gururunu okşayarak (onun yeryüzündeki şanından bahsederek) kendilerini Dokuzuncu Daire’nin buzlu zeminine indirmesini rica eder.
O An: Antaeus eğilir, Dante ve Virgilius’u devasa avucuna alır. Dante o anı, eğilen bir kuleye (Bologna’daki Garisenda Kulesi) bakarken duyulan o devrilme hissine benzetir.
31. Kanto’nun Ezoterik Notu
Bu kanto, "Aklın (Virgilius) Güce Karşı Üstünlüğü" üzerine kuruludur. Devler, akıldan yoksun saf kaba kuvveti temsil ederler. Nemrut’un anlaşılmaz dili ise, aklın ve iletişimin olmadığı bir yerde medeniyetin ve ruhun nasıl çöktüğünü gösterir. Artık yolculuğun en soğuk, en hissiz ve en karanlık yerine; İhanet dünyasına giriş yapılmıştır.
Şimdi yolculuğun final dairesindeyiz. Dante ve Virgilius, gözyaşlarının bile donduğu, hainlerin buzun içine hapsedildiği Kizitos (Cocytus) Gölü’ne ayak bastılar.
Yorumlar
Yorum Gönder