Dante İlahi Komedya 4.Kanto Özet

 Dante, Acheron Nehri’ni geçtikten sonra bir gök gürültüsüyle uyanır ve kendisini Cehennem’in ilk dairesi olan Limbus (Limbo)’ta bulur. 4. Kanto, fiziksel acının yerini derin bir hüzne ve entelektüel bir sessizliğe bıraktığı, "umudu olmayanların" dairesidir.




1. Limbus: Sessiz Çığlıkların Yeri

Burası, Cehennem’in geri kalanının aksine işkence sesleriyle değil, ruhların derin iç çekişleriyle doludur.

  • Kimler Var?: Vaftiz edilmemiş bebekler ve Hz. İsa’dan önce yaşamış ya da Hristiyanlık dışı toplumlarda doğmuş, ancak hayatları boyunca erdemli kalmış "iyi insanlar" burada bulunur.

  • Cezaları: Fiziksel bir acı çekmezler. Tek cezaları, Tanrı’yı görme umudu olmadan sonsuza dek bir özlem içinde yaşamaktır.

2. Dört Büyük Ozan ve "Altıncı Kişi"

Virgilius’un da evi burasıdır. İlerlerken karanlığı dağıtan bir ışık görürler ve antik çağın dört büyük şairi onları karşılar:

  1. Homeros: Elinde kılıcıyla en önde, ozanların kralı.

  2. Horatius: Hiciv ustası.

  3. Ovidius: Metamorfozların yazarı.

  4. Lucanus: Epik şair.

Bu dört büyük isim, Dante’yi de aralarına kabul ederler. Dante bu anı anlatırken, onların arasında "altıncı kişi" olmaktan duyduğu büyük gururu gizlemez. Bu, Dante'nin kendi edebi dehasına olan güveninin bir dışavurumudur.


3. Yedi Kapılı Görkemli Şato

Dante ve ozanlar grubu, yedi yüksek duvarla çevrili, içinden berrak bir dere akan muhteşem bir şatoya varırlar. Bu yedi duvar; yedi liberal sanatı veya yedi erdemi simgeler. Şatonun içinde antik dünyanın bilgeleri, kahramanları ve filozofları vakur bir sessizlik içinde dolaşırlar.

Dante’nin Şatoda Gördüğü Bazı Önemli İsimler:

Kategoriİsimler
FilozoflarAristoteles ("Bilenlerin Ustası"), Sokrates, Platon, Herakleitos, Diyojen.
Bilim İnsanlarıHipokrat, Galen, İbn-i Sina (Avicenna) ve İbn Rüşd (Averroes).
KahramanlarElektra, Hector, Aeneas, Sezar (silahlı ve şahin gözlü).

4. Kantonun Ezoterik Anlamı

  1. Kanto, aklın ve bilgeliğin (Virgilius ve şatodakiler) tek başına insanı bir yere kadar getirebileceğini, ancak "kurtuluş" (Cennet) için yeterli olmadığını anlatır. Dante, hayran olduğu bu pagan bilgeleri Cehennem'e koymuştur ama onlara "saygın" bir alan bırakarak kendi klasik kültüre olan bağlılığını da göstermiştir.

İbn-i Sina ve İbn Rüşd gibi isimleri bu "seçkinler" şatosuna dahil etmesi, Dante'nin dönemindeki İslam felsefesine ve tıbbına duyulan derin saygının bir yansımasıdır.


Yorumlar