Dante İlahi Komedya 3.Kanto Özet
3. Kanto, edebiyat tarihinin en ikonik anlarından biridir: Dante ve Virgilius, Cehennem Kapısı’nın önüne gelirler. Bu kanto, gerçek dehşetin ve geri dönüşü olmayan yolculuğun başladığı yerdir.
Aşağıda, bu sarsıcı bölümün özeti ve sembolik derinliği yer alıyor:
1. Cehennem Kapısı ve O Meşhur Yazı
Kanto, kapının üzerindeki o meşhur ve ürpertici yazıyla açılır. Kapı, sanki kendisi konuşuyormuş gibi şu dizeleri fısıldar:
"Benden gidilir acılar kentine,
Benden gidilir bitmek bilmez ağrıya,
Benden gidilir yitikler arasına...
...
Buraya girenler, her türlü umudu geride bıraksın!"
Bu yazı, Cehennem'in mutlaklığını ve ilahi adaletin (Kudret, Bilgelik ve Sevgi tarafından kurulduğunu) ilan eder. Dante burayı okuyunca korkuya kapılır, ancak Virgilius ona artık korkunun yerini cesaretin alması gerektiğini hatırlatır.
2. Tarafsızlar (Korkaklar): Ne Gökte Ne Yerde
Kapıdan içeri girdiklerinde Dante, havayı yırtan çığlıklar ve ağlayışlar duyar. Burası Cehennem'in asıl halkalarından önce gelen "Antre" (Giriş) kısmıdır. Burada "Tarafsızlar" (İradesizler) bulunur.
Kimler Bunlar?: Hayatları boyunca ne iyilik yapmış ne de kötülük yapmış, hiçbir dava uğruna risk almamış, sadece kendilerini düşünmüş ruhlardır.
Cezaları: Cennet onları kirletmemek için kabul etmez, Cehennem ise onlara yer vermez (çünkü günahkarların bile bir duruşu vardır, bunlar ise siliktir).
Sembolik Ceza: Çıplak halde, eşek arıları ve sinekler tarafından sürekli sokularak, hiçbir yere varmayan bir bayrağın peşinden durmadan koşmaya mahkumdurlar. Yerlerdeki kurtçuklar ise onların kan ve gözyaşlarını emer.
Ünlü İsim: Dante burada, "korkaklığından dolayı büyük reddi yapan" (muhtemelen istifa eden Papa V. Celestinus) bir gölge görür.
3. Acheron Nehri ve Charon
Dante ve Virgilius ilerledikçe bir nehir kıyısına varırlar: Acheron. Burası, ruhların Cehennem'e taşındığı sınırdır.
Kayıkçı Charon: Ak saçlı, gözleri alev alev yanan yaşlı bir devdir. Ruhları kürek darbeleriyle kayığına doldurur.
Dante'nin Geçişi: Charon, canlı olduğu için Dante'yi taşımak istemez. Ancak Virgilius o meşhur cümleyi kurar: "Böyle istendi, istenenin yapılabildiği yerde; daha fazlasını sorma."
Final: Dante, nehrin kıyısında deprem benzeri bir sarsıntı ve gökyüzünden çakan bir şimşekle baygınlık geçirir. Bu baygınlık, aslında mekan değişimini kolaylaştıran edebi bir araçtır.
Neden "Tarafsızlar" Bu Kadar Ağır Cezalandırılıyor?
Dante için en büyük erdemlerden biri irade sahibi olmak ve bir taraf seçmektir. Bu yüzden, hiçbir şeye inanmayan ve hiçbir riske girmeyenleri Cehennem'in derinliklerine bile layık görmez; onları "hiçlik" içinde sonsuz bir devinimle cezalandırır.
Bu sarsıntıdan sonra Dante uyandığında kendini 1. Daire'de, yani Limbus'ta bulur. Virgilius'un da ebedi evi olan, vaftiz edilmemişlerin ve erdemli putperestlerin bulunduğu bu sakin ama hüzünlü bölgeyi detaylandırmamı ister misin?
Yorumlar
Yorum Gönder