Dante İlahi Komedya 14.Kanto Özet
14. Kanto, Dante’nin Cehennem yolculuğunda Yedinci Daire’nin son halkasına, yani Tanrı’ya, Doğaya ve Sanata karşı şiddet uygulayanların cezalandırıldığı o dehşet verici mekana girişini anlatır.
İntihar Ormanı'ndan çıkan Dante ve Virgilius, hiçbir bitkinin yetişmediği, sonsuz bir yanan kum çölüyle karşılaşırlar.
1. Yanan Kumlar ve Ateş Yağmuru
Bu dairenin atmosferi tam bir kâbus gibidir. Gökyüzünden, rüzgarsız havada yavaşça süzülen kar taneleri gibi devasa ateş parçaları yağmaktadır.
Zemin: İnce, kızgın bir kum tabakasıdır. Ateş parçaları kuma değdiğinde, çakmak taşının harlaması gibi kumları daha da kızdırır.
Üç Grup Günahkar:
Küfredenler (Tanrı’ya Şiddet): Kumların üzerinde sırtüstü yatanlar (En ağır cezayı bunlar çeker).
Sodomcular (Doğaya Şiddet): Hiç durmadan koşanlar.
Tefeciler (Sanata/Emeğe Şiddet): Büzüşmüş halde oturanlar.
2. Kapaneus: Ebedi İsyancı
Dante, kumların üzerinde yatanlar arasında devasa cüsseli bir ruh görür. Bu kişi, Tebai’ye karşı savaşan yedi kraldan biri olan Kapaneus'tur.
Duruşu: Ateş yağmuruna rağmen ne bir inilti çıkarır ne de yüzünü ekşitir. Tanrı’yı küçümseyen bakışlarla yatmaya devam eder.
O Meşhur Sözü: "Hayattayken neysem, ölüyken de oyum!" diyerek Jüpiter'e (Tanrı'ya) meydan okur.
Virgilius'un Tepkisi: Virgilius onu sertçe azarlar; çünkü Kapaneus'un en büyük cezası, içindeki dinmeyen kibridir. Dışarıdaki ateşten ziyade, kendi içindeki öfke onu yakmaktadır.
3. Giritli İhtiyar (Veglio di Creta) Efsanesi
Dante, kumların ortasından akan kırmızı bir dere (Phlegethon’un devamı) görünce Virgilius ona Cehennem nehirlerinin kaynağını açıklar. Bu, eserin en önemli ezoterik pasajlarından biridir:
Girit adasındaki Ida Dağı’nın içinde devasa bir İhtiyar Heykeli durmaktadır. Bu heykelin:
Başlı altındır (İnsanlığın altın çağı).
Göğsü gümüştür.
Karnı tunçtur.
Bacakları demirdir.
Sağ ayağı pişmiş topraktandır (Kilisenin yozlaşmış halini simgeler).
Sırrı Şudur: Heykelin altın başı hariç her yerinde çatlaklar vardır. Bu çatlaklardan akan insanlığın gözyaşları, yerin altına sızarak Cehennem'in dört nehrini (Acheron, Styx, Phlegethon ve Cocytus) oluşturur. Yani Cehennem'in acı suları, aslında insanlığın kendi kederi ve günahından beslenir.
14. Kanto’nun Sembolik Derinliği
Bu kanto, Kibir (Tanrı’yı inkar) üzerine kuruludur. Kapaneus örneğiyle Dante, fiziksel acıdan daha büyük olan "ruhsal körlüğü" anlatır. Ayrıca Giritli İhtiyar sembolüyle, tarihin ve insanlığın nasıl bir "çürüme" içinde olduğunu matematiksel bir hüzünle resmeder.
Yolculuk devam ederken, 15. Kanto’da Dante, yanan kumlar üzerinde koşan Sodomcuların arasında çok sevdiği eski öğretmeni Brunetto Latini ile karşılaşacak.
Dante'nin ustasına duyduğu saygıyı ve ondan duyduğu son derece kişisel sürgün kehanetini anlatmamı ister miydin?
Yorumlar
Yorum Gönder