Dante İlahi Komedya 13.Kanto Özet
13. Kanto, İlahi Komedya’nın en hüzünlü ve çarpıcı bölümlerinden biridir. Dante ve Virgilius, Yedinci Daire’nin ikinci halkası olan İntihar Ormanı’na girerler. Burası, hayattayken kendi bedenlerine şiddet uygulayanların (intihar edenlerin) ve mallarını mülklerini düşüncesizce yok edenlerin cezalandırıldığı yerdir.
1. İntihar Ormanı: Yaşayan Ağaçlar
Dante, hiçbir patikanın olmadığı, meyvesiz, dikenli ve siyah yapraklı ağaçlarla dolu karanlık bir ormana girer.
Sesler: Ormanın her yerinden iniltiler ve ağlama sesleri gelmektedir ancak Dante ortada hiç kimseyi göremez.
Harpia'lar: Ağaçların dalları arasında, kadın yüzlü ama kuş gövdeli iğrenç mitolojik yaratıklar olan Harpia'lar tünemiştir. Bu yaratıklar ağaçların yapraklarını yiyerek onlara sürekli acı verirler.
2. Kanayan Dal ve Pier della Vigna
Virgilius’un tavsiyesiyle Dante, bir ağaçtan küçük bir dal koparır. O anda ağacın gövdesinden kara bir kan sızmaya başlar ve ağaç haykırır: "Neden beni parçalıyorsun? Hiç mi merhametin yok?"
Pier della Vigna: Bu ruh, İmparator II. Friedrich’in sadık danışmanı ve ünlü bir şairdir. İhanetle suçlanıp hapsedilince, onurunu korumak adına intihar etmiştir.
Trajik Ceza: Pier, intihar edenlerin neden ağaca dönüştüğünü açıklar: Kişi kendi bedenini reddettiği için, ruh Cehennem’e düştüğünde Minos onu bu ormana fırlatır. Ruh nerede filizlenirse orada bir ağaç olarak büyür.
3. Kıyamet Günü ve Bedenlerin Durumu
Dante, Kıyamet Günü geldiğinde bu ruhların bedenlerine kavuşup kavuşmayacağını sorar. Pier’in cevabı tüyler ürperticidir:
Ruhlar bedenlerini geri alacaklar ama onları giymeyecekler. Çünkü bir insanın kendi eliyle vazgeçtiği şeye tekrar sahip olması adil değildir. Her ruh, kendi cesedini bu dikenli ağaç dallarına asacak ve sonsuza dek kendi bedeninin ağırlığı altında acı çekecektir.
4. Savurganlar ve Tazılar
Ormanın içinden aniden iki çıplak ruhun kaçtığını görürler. Bunlar, paralarını ve mallarını bilerek yok eden savurganlardır. Arkalarından gelen aç siyah tazılar tarafından yakalanıp parçalanırlar. Bu kaçış sırasında çalıların içine sığınan bir başka intihar etmiş ruhun dalları da ezilir ve ormanda hüzün katlanır.
13. Kanto’nun Sembolik Anlamı
Bedenin Kutsallığı: Dante için beden, ruhun geçici evi değil, Tanrı’nın bir emanetidir. Bu emaneti kırmak, doğaya karşı işlenmiş bir şiddettir.
İnkâr: İntihar edenler hayatı reddettikleri için, burada "hareket etme" yetisinden mahrum bırakılmış, bitkisel bir hayata (ağaç formuna) mahkum edilmişlerdir.
Bu hüzünlü orman bittiğinde, Dante ve Virgilius Yedinci Daire'nin üçüncü halkasına, yani Tanrı’ya, Doğaya ve Sanata karşı şiddet uygulayanların bulunduğu yanan kum sahiline varacaklar.
Yorumlar
Yorum Gönder